٢٣/٣/١٤٤١ --- 11/21/2019 --- ۱۳۹۸ پنج شنبه ۳۰ آبان امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | فروشگاه  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
فوت و فن باغبانی امروز
آشنایی با گیاه زیبای هاورتیا کوپری
تصویر روز
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  8  نفر
بازدید امروز :  42  بازدید
بازدید دیروز :  391  بازدید
تبلیغات متفرقه
تلگرام نارگیل
درخت جم یا جمبو  -  JAMBUL
SYZYGIUM CUMINI : نام علمی
  MYRTACEAE  - میرتاسه : خانواده
هند، سریلانکا، بنگلادش و اندونزی : بومی منطقه
آلوی جاوه ای ، jambolan ، jamun ، black plum ، Damson plum : نام های دیگر
خاک و تغذیه دمای ایده آل محیط آبیاری و رطوبت نور محیط
خاک های به خوبی آبیاری شده
نواحی گرم و مرطوب
کمی مرطوب
زیاد

درخت جم یا جمبو

دانستنی های علمی:

جمبو نام درخت میوه دار و همیشه سبزی است که در شهرها و مناطق ساحلی جنوب ایران می روید. این درخت گرمسیری با نام علمی (Syzygium cumini) بومی کشورهای هند، سریلانکا، بنگلادش و اندونزی است. نام این درخت در ایران برگرفته از نام هندی آن است. امروزه علاوه بر این کشورها، در بسیاری از کشورهای دیگر از جمله فیلیپین، میانمار، برزیل، جزایر و کشورهای آمریکای مرکزی، فلوریدای آمریکا و برخی کشورهای آفریقایی درخت جمبو وجود دارد.

خصوصیات گیاهشناسی:

درخت جمبو از جمله درختان سریع الرشد است که در دو سالگی می تواند به بلندی بیش از سه متر برسد. در هند این درخت تا سی متر ارتفاع پیدا می کند، ولی در جنوب ایران معمولاً به بلندی ۷ تا ۱۴ متر دیده می شود. این درخت بیش از صد سال عمر می کند.
این درخت دارای تاجی انبوه و سایه اندازه است.
پوست درخت در قسمت های پایین تر، زبر و به رنگ خاکستری تیره است ولی در قسمت های بالاتر به رنگ خاکستری روشن و صاف و نرم می باشد.
برگ های جوان به رنگ مایل به صورتی و برگ های بالغ، چرمی، براق، به رنگ سبز تیره با رگبرگ میانی به رنگ زرد می باشند.
گل ها کوچک و معطر به قطر حدود 5 میلیمتر می باشند. این گل ها در بهار شکوفا می شوند.
میوه رسیده جمبو سیاه رنگ است و به شکل و اندازه زیتون و یا کمی بزرگتر است. میوه جمبو که به صورت خوشه ای است، نخست کوچک و سبز است رفته رفته بزرگتر و سرخ رنگ می شود و سپس به رنگ سیاه در می آید. میوه جمبو هسته بزرگی دارد که سخت نیست. بخش خوردنی آن نرم و آبدار است. جمبو کال گس و ترش است ولی میوه رسیده شیرین و کمی ترش است. در جنوب ایران این درخت در ماه های تیر و مرداد ثمر می دهد.

شرایط محیط رشد:

بطور خلاصه این درخت در آب و هوای گرم و مرطوب می روید.
منطقه رویش این گیاه از ساحل دریا تا ارتفاع ۱۸۰۰ متر از سطح دریا است ولی از ارتفاع ۶۰۰ متر به بالا میوه تولید نمی کند.
در نواحی با بارندگی های فراوان (حدود 1000 سانتیمتر) در سال، رشد انبوه خواهد داشت.
این گیاه نسبت به خشکی مقاوم است. آب و هوای خشک در طول دوره گلدهی و میوه دهی، سبب بهبود کیفیت و تولید محصول می گردد.
درختان جوان نسبت به سرما و یخ زدگی حساس بوده ولی درختان بالغ می توانند دمای زیر صفر درجه را برای مدت محدودی تحمل کنند.
این درخت به خوبی در خاک هایی با بافت مختلف و به خوبی آبیاری شده، رشد می کند.

خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:

گل های آن منبع خوبی برای زنبوران عسل برای تهیه شهد هستند. در فصل بهار بر روی این درختان کندوهای طبیعی زیاد را می توان یافت.
از آنجا که درخت جمبو تاج و منظره زیبایی دارد در بسیاری از مناطق رویش به عنوان درخت زینتی و سایه دار استفاده می شود.
چوب آن محکم است و در مقابل آب استقامت زیادی دارد. در برخی کشورها از چوب جمبو برای ساخت تراورس و وسایل و ابزارالات کشاورزی و روستایی و نیز سوخت استفاده می شود.
از پوست این درخت به خاطر داشتن ۸ تا ۱۹ درصد تانن در صنعت چرم سازی استفاده می شود.
از جمبو می توان سرکه، شراب، ژله و انواع شربت ها تهیه کرد. سرکه جمبو به دلیل خوشرنگ و معطر بودن در سراسر کشور هند ساخته و استفاده می شود.
میوه و هسته و گل این دارای ارزش دارویی نیز می باشد. خواصی همچون ضد اسهال و رفع قارچ هایی که باعث کچلی می شوند را می توان برای آن نام برد.
هسته های جمبو همچنین در درمان و کنترل بیماری قند یا دیابت مؤثرند.

ارزش غذایی:

در هر صد گرم از بخش خوراکی این گیاه حدود 251 کیلوژول انرژی، 15.56 گرم کربوهیدرات ها، 0.23 گرم چربی، 0.72 گرم پروتئین، 83.13 گرم آب، 3 IU ویتامین آ، 0.006 میلیگرم تیامین، 0.012 میلیگرم ریبوفلاوین، 0.26 میلیگرم نیاسین، 0.16 میلیگرم ویتامین ب5، 0.038 میلیگرم ویتامین ب6، 14.3 میلیگرم ویتامین ث، 19 میلیگرم کلسیم، 0.19 میلیگرم آهن، 15 میلیگرم منیزیم، 17 میلیگرم فسفر، 79 میلیگرم پتاسیم و 14 میلیگرم سدیم وجود دارد.

تکثیر:

تکثیر جمبو از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد. این بذرها به سرعت قوه نامیه خود را از دست می دهند بنابراین باید هر چه زودتر در طی فصول بارانی کشت شوند. بذرهای کشت شده حدود دو هفته پس از کشت جوانه خواهند زد.
همچنین با استفاده از قلمه های چوب نیمه سخت نیز می توان این گیاهان را تکثیر نمود. قبل از کشت قلمه ها، تیمار با هورمون های رشد نیز ضروری است.
خوابانیدن هوایی نیز یکی دیگر از روش های ازدیاد این گیاه است. تیمار با 500 پی پی ام ایندول بوتیریک اسید در فصل بهار سبب افزایش ریشه دهی شاخه ها خواهد شد. اما این روش تکثیر در فصل تابستان، سبب از بین رفت و عدم ریشه دهی می شود.


: منابع  

تصاویر گیاه درخت جم یا جمبو:

با در نظر گرفتن مواردی چون زیبایی، خواص دارویی، کاربرد های صنعتی، مقاومت در برابر شرایط محیطی و آفات، سهولت دسترسی برای خرید و ... به این گیاه از 1 تا 10 نمره دهید :

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

لطفاٌ با عضویت در سایت نارگیل و قرار دادن اطلاعات و تجربیات خودتان از این گیاه در زمینه های دانستنیهای علمی، خصوصیات ظاهری،شرایط نگهداری، خواص گیاه، عوارض و درمان، چگونگی تکثیر و ... در بخش نظرات، مقاله فوق را کامل نمایید

همچنین میتوانید در بخش گفتگوی گروهی و پرسش و پاسخ شرکت نمایید
 
 
مطالب این صفحه را پسندیدم
Like
 
برای ثبت نظر و یا پرسش میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود
 

گیاهان دیگر از همین جنس :
اکمنااسمیتی، لیلی پیلی
سیب جاوه
لیلی پیلی آبی
لایپوت
لیدی اَپِل

گیاهان دیگر از همین خانواده :
جابوتیکابا
انگور آبی
گوآوای شیلیایی سیاه
کامبوکا
گواوای توت فرنگی
 
فروشگاه اینترنتی نارگیل  
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | فروشگاه  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت